domingo, 14 de junho de 2009

Grandaj estuloj

{14/06/2009} Meze jaro de 1998 la reto de Lumaj servuloj kovris tuta mondo, sem eksepcio. Simplaj personoj, ordinaraj homoj,kiuj vere serĉis Veron pri ekzistado trovis, ene siajn korojn kaj en demandoj de siaj mensoj, verecon pri Dia Patreco, kaj neceso de uniigo inter homoj por ke ili rekonus sin kiel fratoj, natureco kiel kunigita parto.

Tiu vero kiu ĉirkaŭas ĉiu eksteraj mondaj okazaĵoj apogis idealon de tiuj kiuj liveris siajm terajn vivojn por ke siaj fratoj vekiĝus kaj venus al lumo. Eĉ poste eliro de tie ĉi, tiuj mirindaj Estuloj daŭris laboron por subteneco kaj libereco de planedo tra mesaĝoj kaj avertoj de apogoj, senditaj de disponeblaj kanaloj, konscie aŭ ne konscie.
Ia granda revolucio estis daŭriganta ene ĉiu: ena komunikado kun sia propra Estulo kaj kun Matrica Fonto. Pli kaj pli kvanto da personoj laboris pro komuna bono kunportante surfacen tio kio ĉiam estis bazo de viva subtenado: Amo al proksimulon, neceso por ke ni gardu nin vekiĝitaj kaj spertaj por venontaj ŝanĝoj, kaj redoni pli kaj pli, ĉio kio estis recitvita. {98ª kroniko}

segunda-feira, 1 de junho de 2009

Poeticaj Agordoj

[24/05/2015] Holografia imago, 4ªD. “3ª Aŭroro”
Ĉi holografiaĵo estas pri perfekta agordo inter malnova tria dimensio kiu estis vivanta de homaj estuloj, kaj nuntempa mondo, riĉa je interdimensiaj pordoj. Oni povas vidi scenojn per ia mensa kaj homa ekrano, kie aperas “lirikaj kampoj kovritaj de suna kaj flava lumo” laŭ aŭtoro de ĉi rakontaĵo. Estas granda agordo de paco en tiaj scenoj, en kie estas menciata Anĝelon Micah: “Se vi pensas pri feliĉo, vi povas fari ian novan kaj feliĉan mondon!” tiel estas manifestita nuntempa kaj poetika spirito, ia pensa ekspozicio per imagoj".

Dum spektado de ĉi holografiaĵo de iu artisto oni povas percepti grandecon en ĉiu. Kaj eĉ plej simpla penso gajnas profundecon kiam oni konstatas veron em ĉiu koro. “Mi pensas pri feliĉo. Pri plej granda feliĉo em Tuta Universo. Ondantaj kampoj, malgrandetaj floroj kaj polenoj estis kunportantaj per vento..., kaj mi rememoras grandan homan historion sur ĉi planedeto, antaŭe konita kiel Tero. Tiom da koloroj, tiom da briloj,tiom da malsamaj specoj – kia glora destino!” [46ª Registro]

Aspiro de Homa racio

{31/05/2009} Neniu divenis antaŭe veran kaŭson de granda planeda ŝanĝo kiu ekkomencis dum la lastaj ducentjaroj de homaro, antaŭ ekkomenco de ascencia procedo. Malmultaj kredis ke propra homo, kun potenco por Esti, povis manifesti deziron – kaj esti konsentita – en la plej alta aspiro de racio: Deziro de esti Unu kun Kreanto!

En jaro de 2009 komuna menso ligita al percepto de linea spaco-tempo ne permesis ke multaj vidus veran naturalecon de homa vivo en loĝitaj planedoj: trapasi limojn de fizika korpo, emocia korpo kaj intelekta korpo por koni veran spiritan naturalecon de ĉiu Estulo. Pro tio espero por plibonaj tagoj de iuj ŝokis kontraŭ malespero de aliaj, kaj procezo por akiro de valoroj malgrandigis antaŭ okuloj. Malmultaj sciis pri konstruado de Granda kosma monumento, komisiita per libervola laborantoj kiuj dediĉas al konservado de Estanteca Lumo de Patro en Planedo, ĝis tio estos bezonita, por konekti homoj al Kosma ordo. Estis daŭrigita procezon de La Sepa Movo por PLaneda Libereco. {99ª Kroniko}

domingo, 17 de maio de 2009

Perditan ĉeneron

[10/05/2015] “Malnovaj preĝejaj kolonaroj falos. Konservita korto malfermos sian trezoron. Multajn venos por savi tion kio jam ne povas esti disdonita. Rapide, pli rapide ol ĉiuj atendis, kreskos erao en novaj ruinoj. Perditaj lecionoj valoros nenion. Ili estos konsumitaj pro ilia malfrua revelacio."

Fragmentoj de antikvaj profetaĵoj kaj tekstoj kiuj estis produktitaj antaŭ ŝanĝoj estos analizantaj por fari registron de la plej gravaj kredoj kaj la plej efikaj metodoj por evoluaj saltoj de nia speco. Tekstoj kiuj kunportas grandajn verojn, kiel tiu kiu sekvas malsupre, kiuj eble donis vivtenadon al personoj kiuj serĉis Veron, kaj igis ilin sekvi iliajn vojojn: “Granda tago de fina Venko proksimiĝas. Do estos malkovrita ke Lakta Vojo enhavas en sia formo universan kodon de DNA. Dum proksimiĝado de momento de planeda supreniro, homoj alvenas proksime de siajn Diajn Kodojn.”

Hodiaŭ oni scias ke tra aktivado de pra ĝenovoj, kiuj ni kunportas ekde komenco de kreado, oni refaras perditan ĉeneron; sankta vorto tra kies ĉiu unika estulo estos konita. Dirante tiun vorton, estos livertita ankaŭ tona noto de ĉiu Estulo kaj refaras potencan vibron, ritmon kaj movon ke ĉiu sukcesis en sian promenadon. ĉi aro de ŝlosiloj prenas parton de retrovita identeco, donante rajton por eniri en ĉiu malsama klaso de domo kun multaj dimensioj, novaj interplanedaj vojaĝadoj kaj ankaŭ interuniversaj. [45ª registro]

Malfruaj decidoj

{17/05/2009} Kreskis planeda diskuto pri serĉado de solvoj por manko de akvo, por montoj da elĵetaĵoj kiuj akumulis, por oceana poluciado, por manĝaĵa teknologio, por ekspluatado de naturaj rimedoj. Sed ekzistis ia granda distanco inter bonvolaj homoj kaj tiuj kiuj havigis povon. Inter evidenta katastrofo kaj decido por ŝanĝo.

Dum tio metropoloj mateniĝis tutkovrita per frosto aŭ per akvo de torenciaj pluvoj, kiuj ekkomencis sen antaŭvido. Vetera ŝanĝado faris miliardoj da malprofitoj kaj finiĝis vivojn ĉie. Malmultaj vivoj, se oni komparu kun viktimoj de seka loko, de malpuraj lokoj pro manko de defluejoj, de malbona distribuado de riĉeco kaj manĝaĵo. La malbono estas ke homoj ne trovis tempo por sin adapti al ŝanĝoj kies vetero jam faris nerevene. Kaj denove ni perdis ĉion: bruligitaj vivoj pro sekoj, subakvigitaj pro pluvoj, detruitaj pro uraganoj.

Urbaj popoloj kiuj suferis kun akvamaso, frosto, varmo rigardis ĉielon esperante ke ĉio ĉesus kaj revenus al sia normalo. Ne revenus. Nenio estos kiel antaŭe. Ŝanĝa procezo estis promenanta kaj urĝis agadon de ĉiuj, Ia agado por forigi timon kiu gvidus al posedeco, al separatismo kaj al detruado. Tiuj homoj kiuj ne lernis respekti naturon, ne daŭris vivante. {100ª kroniko}

domingo, 3 de maio de 2009

Evoluo de senceco

[26/04/2015] Unu el premisoj de cxi novaj tempoj estas la granda malfermo de nia konscio kiu rapide retrovas dormintajn homajn sencojn. En vizitado en lokejo de Fonto de Esenca Vivo tiel nomiĝita omaĝe al Kreita Patro, momenta restado en loko kie oni bone percepitigas interagon de specialaj molekuloj de hidrogeno kaj okisgeno kun ĉeestantaj organismoj.

Restado ĉe cirkula akvofalo donigas pli granda senco de etereco. Gardisto kiu gvidas tiajn promenadojn, normale li ĝin faras kun evidenta ĝojo, disdonante ravojn al vizitantoj. Antaŭ iu iĝis ebriiga pro pura energio, oni procesas malgranda bastono kaj etaj porcioj de travidebla akvo ekkomencas disigi de ĉio, farante geometriaj formoj.

Estas milionoj da glaciaj formoj kiuj grandigas per surfaco, turnante, suprenirante kaj envolviĝante grupeton kiel ludaĵo. Tuj poste la akvamaso revenas al fonto. Pli unu foje, novaj akvamasoj disigas, ĉi foje kiel pluvo sed horizontale! Tio estas tiel neatendita ke ĉiuj sin permesas ia ektimo, precipe kiam pluvo trapasas ĉiu el estantuloj. Oni sentas evidenta renoviĝo kaj interna puriĝo de ĉeloj.

Ĉi sperto okazas antaŭe alveno de granda parto de vizitantoj. Tuj poste ili estas gviditaj al loĝejoj aŭ laboratorioj, laŭ temo por studado kiu ili sin kandidatis. Oportuneco de esti en rekta kaj konstanta kontakto kun iu de tiaj fontoj estas ia sperto ke multaj profitas por ankaŭ klarigi subjetivajn aspektojn de internaj celoj. [44ª registro]

Devigita animo

{03/05/2009} Informoj de freneziĝoj, mortigadoj kaj pafadoj - personoj mortigante personojn – aperadis em noticejoj. Naivaj geknaboj suferis persekutadon kaj violentadon. Neniam oni vidis tajn sovaĝecojn kun niaj fratetoj. Niaj animoj malgradigis. Kaj surfaca religio rapide disiris.

Miliardoj de personoj preĝis senĉese kaj kantis religiajn kantojn, en la plej diversaj preĝejoj. Laŭdaj muzikoj eniris en komercia sistemo kaj ekkomencis farigi bruojn al oreloj. Animoj, malbone flegitaj, perdis komforto kun tiom da bruoj! De diversaj flankoj oni aŭdis pri Dio, Jesuo, sed agadoj kiuj devis esti amaj (kaj silentaj) estis prenitaj de egoo, iĝis noticiojn em ĵurnaloj kajtelevidaj programoj.

Dum tio, geknaboj kiuj naskiĝis ĉi miljare, sub egido de Verŝisita Erao, komencis montri ia malgrandeta malsameco: ili venis donitaj de praktikaj spiritoj. Ili kunportis fratama povo kaj kiel manifesti tion. Ili prenis oportunecojn, kaj ekfaris malgreandajn agadojn: flegi vivon, zorgi pri aliuloj kaj naturaj medioj. Ili ridetis, kvankam malfacilaĵo kaj paŭperismo. {101ª kroniko}