domingo, 25 de julho de 2010

Grupa laboro

{25/07/2010} Ekzemploj de kuraĝo, talento kaj superiĝo estis montritaj dum historio de sporto. Bonaj ventoj, kiel Mondpokalo, alportis novan inspiron por tiama homaro.

Viroj kaj virinoj sin envolvis kun la plej avancita konkuro de planedo. Tio sorĉis ĉiu per siaj karakterizaĵoj kiuj estas samaj al propra evoluado de homa raso – disvolviĝo de individua lerteco, privilegiante grupan laboron, penante avanci kune.

Ĉiu lando kun sia historio, diverseco respektata, libereco de sprimo certigata kaj mesaĝo de fido al planedo, montrante tion ke ĉiuj povas esti fratoj, vibri em sama
Tamen, vetero ankoraŭ reagis kaj roris liberigante furiojn kaj ŝtormojn. Ĉio ŝajnigis urĝa kaj neevitebla. Prepariĝo por kaoso? - kiam planedo trovus balanco inter homo kaj naturo? Mankis multe aŭ malmulte?
Novaj kunsidoj estis markitaj inter estraroj, novaj tutmondaj agadoj, malnovaj diskutoj kaj novaj pledoj. Nova ekonomia krizo aperis em Eŭropo. Kaj pli bataloj en Afriko. Neniu vidis kiam ekkomencis, sed granda nigra ombro proksimiĝis de Azio. Kaj multaj ekkomencis preĝi kaj preĝi.

Amerika prezidanto ne konis sian forton tiame, kaj kelkfoje, serĉis akordiĝo kun neakordigeblaĵoj. Li ne havis ideon de grandeco de apogo kiun povus ricevi, ne nur de popolo kiu elektis lin, sed de tuta mondo. Pro tio, la lando mantenis ideon de suvereneco ne neakordigebla kun nova ordo kiu ekkomencis, kaj prokrastis avancon. La lando uzis neleĝan rajton de vetoo por manteni sian volon, sed ĉiuj sciis tion ke imponita ĉefeco estas tiraneco. {69a kroniko}

domingo, 11 de julho de 2010

Malŝparemaj Filoj

[03/07/2016]
- kiuj estas malbonaj lernantoj? Kiuj ene ni ne volas lerni kaj kreski? Kaj tiuj kiuj, indiferentaj al vero, konstruas siajn proprajn leĝojn sen gravi kun resendi siajn ribelojn em vojo ke ili trairis?

Evolua mondo komprenas duecon. Estas mondo antaŭ unuigita, sed sin mantenas dueca. Tio kio individuoj havas je sia celo estas tuŝebla ebleco de ena unuiĝo kaj esprimiĝo de Sia Spirita Estulo, kiu antaŭe ne estas aliro al granda parto de homaro. Tamen, ĉiu estas libera por fari elektojn inter bono kaj malbono.

Planeda regado subtenas individuan liberecon kaj Dia regado mantenigas malfermataj pordoj por memregado kaj manifestiĝo de estulo. En ia Erao de Lumo kaj Amo, fortoj ekvilibriĝas, kunportante konstantan energion kaj firmstara vibrnivelo por homo. PLanedo estas protektita de grandaj kosmaj osciloj. Individuoj ŝirmitaj de siaj propraj energioj. Tio permesas ke avancoj estu pligranda, ĉar estas subteniĝo ena kaj ekstera de homa agado. Konsonance kun Dia Asisto kiu nun regas Planedon. Ribelaj lernantoj estas malŝparemaj filoj, kaj Dio volas festi kun ili, kiam ili volas revenan vojon hejmen. [75ª registro]

Liberiganta konscio

{11/07/2010} kiam konscio estas aktivita, tio produktigas etan petamorfozon ene ni. Dum unu momento ni estas tute identigitaj kun niaj perdoj, ricevita doloro, morala bato, neniigas de nian kapablon reagi – en alia ni estas antaŭ trono de decido – kiu ne forpelas al ordinara forgeso niajn dolorojn, sed suprenirigas kaj nobligas liverante ilin al supera juĝo. Estas horo de flugo ene ni, supren kaj alten.

Tiu estas preciza momento kie personaleco ne plu povos plendi, kie ni ne plu daŭrigos suferante kaj malamante: estas decido de livero de pako, tiel dirite, de angora dosiero de okazaĵoj, vidite kaj revidite neavertite aŭ masoĥiste tiom da fojoj.

Estas persona decido, netransigebla kaj neprokrastebla, venite de de koro kaj de la plej saĝa parto de nia koro/menso. Preni kaj kapti ĝin. Kaj eta miraklo de konscio floriĝas: Libereco! Tiel ni liberas nin kaj liberigas proksimulon. Ni kapablas pardoni? Ni kapablas liveri armilojn, malamon kaj venĝemon?

Estis tiu la demando kiu trairis ŝanĝojn je jaro de 2010. Jam kuris mezjare kaj multaj sentis “novajn ventojn kiuj blovis”. Ili lasis bonan aeron eniri tra siaj naztruoj kaj ĝin enspiris; kaj poste ĝin elspiris sendante por pli da personoj. Pardono estas Dieca kaj je tiu plataĵo sin realigas. {70ª kroniko}

Konsideroj pri libera volo

[19/06/2016] “En evolua sperto mi trovas stimulon por avanci. Sed kelkfoje mi reagas kaj ribelas. En liberiĝo de menso mi trovas necesitan pacon por agi kaj repreni perditan punkton. Em liberiĝo de spirito mi trovas Unuan Kaj Centron, sed en ĝi mi ne restas, nur ekstere viando, kaj mi devas penadi tion. Valoras la penon tiom da koplodo?"
Tiu noto, de universitata studanto, reguligas aktualajn defiojn ke homa estulo frontas en aktualeco. Eblas trovi kalmon, sed en relativaj niveloj. Avancoj kaj faloj estas grave pliprofondaj ol estis en antikva mondo de “mortigi aŭ vivi”.

Ĉi tie konkero estas de animo, subtila materio. Konektiĝo venas tra Spirito kaj komunikiĝo necesas esti modera kaj saĝa, edukante mensajn partojn malpli altaj por ke oni sukcesu alveni al vero. Tio kio oni perdas kun stumbloj estas vizio de si mem kaj tutaĵo, trans homa vizio de “transhorizonto”, ia bildo ke por multaj estas klara, sed por aliaj povas konduki al ribeloj kaj senpripensita elektado.

Tiuj kiuj imagis estontecon de bonaĵoj kaj pacon ne plu metis nivelojn de evolua postulo em aktuala mondo. Ju pli oni ricevas, des pli oni devas disdoni. Pro tio estas kreado de multajn instituciojn kiuj celas evoluadon kaj liberiĝo de Estulo, nepersona serveco, kaj tiel plu. Estante ekarniĝinta materio, homa estulo dotita de sia libera volo, povas forlasi avancadon aŭ doni povon al ia ambicio kiu iros al renkonto de komuna bono. Tio estas de separado de lolo kaj de tritiko, vere niveloj de konscioj; individuoj sin laŭ sia propra ritmo en volo avanci. [74ª registro]

Vakcino kontraŭ malamo

{27/06/2010} Ĉiu homa nacio kiu sin ligis al ideo de senlima nacia suvereneco manĝigadis malsekurecon kaj timon. Kaj Oriento mantenis tiun praktikon ĝis fino dum tiajn ombrajn tempojn. Viruzon de suvereneco kaj malsano bataladi. Nur granda estro povus inokuli vakcinon. Pro tio tiom ni atendadis Mesian revenon. Ne por apartigi lolon de tritikon kun puriganta fajro, sed por mildigi tiu ĉi infektiĝon inokulita en homa koro, kiu ne permesis kuracon de animo.

- kiel vekiĝi dormantan kapablon pardoni? Ne estus parodono la metamorfozo de animo, kiu malfermante manon de de personaleco, de Egoo, sin lanĉas al pligranda flugo ĝis atingi Dieco? Estus Homo preparita? Tuj oni vidis ke jes. Ke multaj estis, ne nur preparitaj, sed anksie atendante ŝanĝon. Ili ne sciis kiom da vivoj ankoraŭ estos mortigontaj dum finalajn konfliktojn, nek se postvivos por vidi pacajn tempojn, sed liveris siajn vivojn al Lumreveno.

Tie loĝas vera kuraĝo, pura . Agi sem atendi rezultojn. Sin liveri al servico de proksimulo, brakumi Amon kun pligranda forto. Kaj multaj revibre sonis Dian Lumon, kaj multaj subtenis Fajron, en glora ascendo de planeda korpo. Sin tra neordinara servico, nepersona, pro grandaj kaŭzoj, kiel aperiĝo de Pardono kaj fortigo de Dia Justeco. Kaj Paco estis em sai vojo, kaj multaj ne sciis tion. {71ª kroniko}

domingo, 27 de junho de 2010

Pri Libereco kaj Religio

[05/06/2016] ĉiuja libereco estas perfekte respektita en evoluitaj mondoj. Vera evoluiĝo de homo nur okazis tiam kiam ĉiuj akordis pri lasiĝo de suvereneco de popoloj al nur unu Monda Regado kaj religia al suprahoma nivelo, al propra Dio. Antaŭ tio ne estis egaleco inter religioj nek religia libereco ĉar homoj provis imponi suverenecon de sia propra religio sur aliaj religioj.

Pordoj estis malfermataj, sigeloj estis rompitaj kaj, tion kion oni vidis estis homa frateco, tra Patreco de Unika Dio. Liberigitaj de infektiĝo de batalo, homoj povis evolui en nivelo de konscio, kaj supreniris al nova ŝtupon en evoluado.

Oni ne surpriziĝas pro tio ke em pasinteco homoj havis malfacilaĵon em imagi pli evoluitan mondon. Sia menso estis infektigita de povantaj viruzoj kiuj misformigis vizion de Tuton kaj malpermesis ĝin pensi nur tra vidpunkton de konkuro kaj povo, kiuj neeviteble direktigis al batalo. Plej granda parto de homa batalado, realaj aŭ fictícias, estis solvitaj per forto. Menso liberigita de tiaj malsanoj povis finfine sin lanĉi al laboro de kunpartopreniĝo em kreado, kaj homo povis havigi spiritaj kunlaborantoj por realigi siaj kreaĵoj, promociis komunan bonon kaj faciligi individua progresado.

Estis tiam ke oni konigis vera rolo de anĝelaro. Montrigitaj kiel anĝeloj “bonaj kaj malbonaj” en konstantaj konfliktoj, bataloj inter si kaj faloj, homo perceptis tion ke imagis ilin je sia sameco, kiam estis ĝuste la kontraŭo. [73ª registro]

Pradevenaĵoj de batalo

{13/06/2010} En pasinteco homaro estis grava solvota punkto por ke homo atingu novan ŝtupon: viruzo de nacia suvereneco kiu infektiĝis multajn landojn, kaj sai pli dolora konsekvenco – mantenĝo de batalo. Kiel tiel bakterio kombatita kun malĝusta kuracilo iĝas pli forta, ankaŭ homo sin mantenis malsana ŝirmante praecon de korpa batalo antaŭ defioj.

Kelkaj homa estulo, kun minimuma kono kaj sperto, scius ke ĝustigi miskomprenoj kun fizika kombato estis parto de praa pasinteco de homaro. Tamen, batala menso daŭris multe stimulita kaj pravigita kiel solvo de konfliktoj. Miljonoj de historioj kaj filmoj refortigis ideon de batalo por solvi ĉiajn situaciojn. Multaj pretendis nur elstari valorojn, sed malbone agis ĉar ili ne estis kompromisiitaj kun nenia ŝanĝo. Ili sentis sin apogitaj de ideoj de nacioj kiuj sin nomiĝis suverencaj aŭ koplodis postuli siajn suverenecojn al aliaj.

Antaŭ misagoj de homa justeco, antaŭ timo esti subjugita de alia, antaŭ senhavigo, homo uzis antikvan metodon de siaj prauloj: voĉe, fizike bataldiskutis. Homoj mortigis virinoj kaj reciproke, loĝantoj sin mortis surstrate, grupaĉo atakis personoj, gento sin batalis, soldatoj estis trejnitaj por mortigi aliajn kaj estraroj imponis siajn komandojn per forto de armiloj kaj minacoj, kun sanga bruteco , mortigante grupojn kaj popolojn.

En avancitaj mondoj tiaj praktikoj jam estis malaperitaj ĉar superregis suvereneco de homaro kiel tuto, sed en ĉi ombraj tempoj de 2010 opcio de fizika kombato ankoraŭ daŭrigis, malĝojante animojn kaj trunĉante korojn. {72ª kroniko)