De kie venas lumo kiu alvenas?

{25/12/2011} kio estus finoj de tempoj? Fino de malnovaj kredoj, fino de malamo al malamikoj, fino de homa sklaviĝo, de nerajta propriĝo, de distingo al malfortaj, de batalado inter fratoj, de sovaĝeco – tiu finiĝo signifus finon de etapo.

Nebulo de nescieco malpermesis al multaj vidi necesojn de ŝanĝo. Tiu kiu ne ŝanĝas, estos devigata al malapero. Tiu kiu ne estas malfermata al novo, al proksimulo, al defioj, restas malantaŭe. Kaj defio de tiama homaro estus fronti 2012 kiel jaro de interkonsentiĝo de homaj estuloj kun nova dia natureco. Liberiĝo de Spirito kiu vivas ene ĉiu.

Ĉielo ne sin malfermus ĵetante lumon - lumo neniam ĉesis ekzisti en koroj de homoj – ĉieloj daŭris sendi pluvoj kaj tempestoj, ne por detrui sed por fekundi bonajn plantitajn semojn, novaj generacioj, novaj sintenoj de homo kiu lernis respekti naturecon kaj sia ena natureco.

Kaj koro de homoj de bono estis fortigitaj per lumaj alfluoj de siaj propraj spiritoj, lumigita de bona novo: homo ne nur ne estis sola em Universo, kiel povis kontroli kun legioj de spiritoj por akompani ilin em tiu vojaĝo. Ĉeesto de Kreanto sfariĝis pli klara en mirindecoj kiuj sin sekvis. Estus esperita reveno de Kristo, kiu sin jam manifestis en Tero? Ĉu Li jam estis enkarniĝinta en planedo? Ĉu Li estas venanta? Aŭ estus homo serĉante ia katalizilo por rapidigi decidon ŝanĝi? Kie povus esti renkontite kristo se Lia ĉeesto estu tiom demandita por ŝanĝi mondon? Finjaro alvenis. {32ª kroniko}

“Foriru de domo kaj venu al Marso”

[03/12/2017] Ia nova esplorado montris pligrandigo de esplora turismo kaj nelabora tempo farita de tera familio, estu en interplanedaj vojaĝoj, estu en centroj de spacaj esplorado. Por atenti pri ĉi demando pro informoj, kontaktoj kaj spertoj kun popoloj de aliaj planedoj, sin inaŭguras, ĉi semajne la unua Interplaneda Centro de Spertoj de Universo, de ia kunaĵo de sep por esti inaŭguritaj ĝis 2018.

Centroj reunigos tio ke de plibone estas em scienco, amuziĝo, manĝfarado kaj aliaj teknikologiaj avancoj de aliaj planedoj eblos sperti vivon en planedo sen foriri de ĉi tie mem, Sankta Stelo.

- kiel ili ebligos tion? En centroj estos reproduktitaj Marsaj vilaĝoj, konstruitaj Venusaj urboj, plutonaj merkatoj, lernejoj de Ceresaj, krom pluraj montriloj de informoj, specoj de bestoj kaj plantoj de Eriso, makemakeon kaj Haŭmeaon, nanaj planedoj, por ke homoj de ĉi tie povu sperti vivon de tiuj lokoj, kiel speco de texto, antaŭ aventuri al ia interplaneda vojaĝo pli longa kaj multekosta. Manĝaĵo, vestaĵo, iloj, leĝoj, ĉio estas aŭtentika, kaj specialaj gvidantoj kuj instruos vizitantojn por vivo en ĉiu planedo kun respektoj al regulo kaj profitante de frandecoj kaj strangecoj de frataj mondoj.

Oni estimas ke pli de du miljonoj de personoj po jaro promenos tra tiuj centroj dum estos en plena funkciado, ĉar estas granda la nombro de personoj kiuj ne volas demeti piedojn de la Tero. [112ª registro]

Tempoj de ŝanĝo

{11/12/2011} Planedo regita de Homo ŝajnis je bordo de ia katastrofo. Speco kiu sin montris lerta em uzado de manoj kaj cerbo ŝajnis mankhava de senco, pelmeleca kun formo de montra kaj malekvilibrita vivo. Tiel evidentiĝis fino de tempoj.

Punkto de rompiĝo, de krevo estis aktiviganta. De iu momento al alia povus aperi novajn sintenojn, agojn, novan pozicion rilate al vivo. Se tiu nova sinteno estus de nescieco kaj batalado aŭ de interkonsentiĝo kaj paco, neniu sciis en tiu epoko. Iuj deziris ian finon de tempoj, kun multe da fajro tra aero por bruligi malpurecaĵojn. Aliaj volis esti kunportitaj, suprenirantre al ĉieloj aŭ al ekstertera spacŝipo. Aliaj kontemplis malpleneco, sin mortis aŭ lasis sin mallevi fizike kaj psikologie en depremaj krizoj, atendante savon kiu ne venis.

Surde, homoj ne aŭdis kriojn de siaj propraj koroj kiuj petis agojn pro Amo. Ami si mem kaj gajni fortojn por ami proksimulojn. Ne estis alia maniero. Homoj kiuj komprenis tion kio alvenis finon de Erao de Timo, sin malfermis al tiu realeco. Kaj ekonomia rompo rompo, homa malfeliĉo, tormentaj plendoj de natureco estis em dua plano. Kiel nova vivo kiu eknaskas libere kaj sin trovas antaŭ forto de ia tempesto, ili sin subtenis stare, en fido kaj en amo al reala vivo. {33ª kroniko}

Neatendita malkovro

[19/11/2017] Apero de ia hometo, kun malpli ol unu metro, vivante meze sudamerika foresto moviĝis departamento de monda natura vivo ĉi semajne. Tiu malgranda estulo de verdflava koloro kaj homa sinteno, havas proporciajn mienojn, estis tute nuda kaj ne lasis dubojn ke estas multaj misteroj por esti malkovritaj em planedo.

Kontakto estis farita dum multaj ekspedoj de studoj kiuj realiĝis ĉiujare por kolektado kaj studado de plantoj kaj bestoj kune Sciencaj Institutoj de esploradoj kaj Universitatoj. Hometo estis tiel surpriza en vidi esplorantoj kiom ĉi tiuj en renkonti lin ĉe rivero, kie ili haltis por trinki akvon. Reago de miro estis sekvita de retropaŝo, tiom de unu flanko kiel de la alia; sekvita de fuĝo de hometo ene foresto.

Aro de scientistoj kaj lernantoj decidis do kampi en tiu loko, kaj pace atendi revenon de tiu nekonatulo, dum iuj faras etajn esploraj agoj ĉirkaŭe tiu teritorio por trovi spuron de tiu homo. Se oni konfirmas ekzistecon de pli de tiuj etaj estuloj, kaj tiu ne estas izolita manifestiĝo, scienco estus antaŭ pli unu enigmo por esti malkovrita en ĉi granda gren-plantejo de homa ekzisteco em ĉi planedo. [111ª Registro]

Rompiĝo de sistemo

{27/11/2011} Tio kion homo serĉis en tiu fino de 2011 estis minima bona senco, de ekvilibro em ago de siaj regantoj. Dum multaj restis sem laboro, sem espero, regantaro daŭris helpante grandajn ekonomiajn korporaciojn, bankojn, Instituciojn kreitaj por savi sistemon ĉirkaŭitaj de kredoj de valoroj kiuj jam sin montris eraraj. Kial savi sistemon kiu ne privilegiis plej multkosta valoroj or supervivo de homa speco. Kiu ne respektis naturecon, nek propan homon kiu kreis ĝin?

Krizo malfermus dolorajn vundojn de mezo de popoloj. Avancitaj popoloj pensitaj kiel ordigantoj, iĝis animalaj en batalado kontraŭ retenigantaj fortoj. Ia junularo kiu estas pli kaj pli seniga de espero esprimis, kun ŝtonoj kaj lignoj, ilia ribelemo pro manko de horizonto en iliaj vivoj. Ne estis jubileo en trairi ŝtuparon de sistemo se tiuj paŝoj kondukis al neniu alia loko krom abismo de homa angoro: kuri antaŭ pozicio kaj mono kaj, granda parto nur de supervivo, kaj lasi tra vojo ia rompigita animo pro manko de Lumo kaj Amo. Ili batalis por havi laboron, por havi lernejon, por havi manĝon, por havi minimuman rajton esprimi. Kia planedo estis tiu, kun tiom da senigo de bona senco? {34ª kroniko}

Loĝante en altaĵoj

{05/11/2017} Hodiaŭaj sploroj montris ke indicoj de mortoj kaŭzitah de akcidentoj malgrandigis. Fama diktado “akcidentoj okazas” nun estas anztataŭita de tiu disvastigata frazo de propagando de Centro de Antaŭgardo de Planedo “akcidentoj sin preventas. Maniere ke estas em kontakto de homa estulo kun maŝinoj, en laboro aŭ hejme, aŭ en ago ĉe natureco estas multe pli atento kaj sekureco rilate al vivo de tio kio estis antaŭe em mondo.

Kun raciiĝo de homa okupado en teritorio, nenia terfiksado aŭ homa urbiĝo estas konstruata em danĝeraj lokoj, proksimaj de riveroj kun varia flukso, mara kosto kiujn estis submetitaj al grandaj turbuladoj kaj multaj aliaj geogafriaj sektoroj kiuj povus kunporti danĝerojn al vivo.

Ĉi ĉio, tamen, ne malpermesigas ke akcidentoj em anksio por entrepeni novajn aventurojn kiel ĵusa sperto de du familioj em Aŭstralio kiuj insistas vivi en aero – en balonoj – aŭ netimema grupo de alpistoj kiuj konstruis urbeton sur eskarpo de montaro en Hindio: ili vivas litere pendigitaj. Dum tio, domoj de glacio estis disvastigitaj tra Azio, sekvante antikva modismo, kaj eĉ domo ĉirkaŭita de fajro jam estis konstruita en rezervo por doni al loĝanto percepto esti tute protektita kontraŭ bestoj kaj viruzoj. Havanto de tiu domo rakontas ke jam okazis al li etan akcidenton, kiam mekanikismo de fermi kaj malfermi pordon, haltante kurteno de fajro, ne funkciis. {110ª registro}

Natureco muĝas kaj homo reagas

{13/11/2011} Pli unu tragedio estis anoncita kun rapida degeligo de polusa ĉapo. Alia martremo en Azio, ne demetis nur vivojn, sed ankaŭ esperoj kaj kredoj. Malnovaj tensioj emerĝis kaj eĉ abunda solidareco ne kapablis reakirigi serenecon de koro de homoj kaj ili ekkomencis batali inter si. Ia fendo, en fondo de oceano, pruvis kapablecon de detruado de alia flanko de planedo. Moaio falis, kaj kun sia vizaĝo turnigita al horizonto, ekploris pro homaj estuloj.

Migraj ĉenoj de birdoj estis haltitaj, tiel kiel reproduktado de balenoj, maraj mamuloj kaj grandaj bestoj. Pligrandigis manko da akvo, afektante eŭropo, kaj sazona malvarmo montris sian povon de detruado- ĉar vakcinoj ne estis sufiĉaj por ĉiuj. Entuziasmo sin malaltis. Protestoj kontraŭ malkapablecoj de regantaro pligrandigis al danĝera ŝtupo.

Malgrandaj landoj sin strebis por foriri de ekonimia krizo kaj popola movado eksterigis tutan furiozon katenitan kontraŭ “sistemo”, faligante alĝustojn kiujn regantaro pruvis fari, sem ke iu montrus proponon por akordigi. Solvo ĉiam estis en koro de homoj: serĉi humilecon en sia eno, multe servi kaj labori pro bonaj kaŭzoj. Multaj koplodis kaj subteni ekvilibron. {35ª kroniko}